Siyasal İktidar Savaşımında Yeni Stratejiler: Belediye Geçişleri, Yargısal Operasyonlar ve Caydırma Siyaseti

 

 

Prof. Dr. Firuz Demir Yaşamış

 

 

Öz

Bu makale Türkiye’de siyasal iktidar savaşımında yerel yönetimlerin ve belediye başkanlarının parti değiştirme süreçlerinin taşıdığı stratejik önemi incelemektedir. Çalışmanın temel savı belediye başkanlarının yeni bir siyasal oluşuma katılmalarının yalnızca bireysel siyasal tercihler olarak değerlendirilemeyeceği ve bu geçişlerin yerel örgütlenme, siyasal temsil ve gelecekteki seçimlere hazırlanma kapasitesinin yeniden dağılımını etkileyebileceğidir. Bu çerçevede 27 Ekim 2026’da Bakırköy Belediyesine yönelik operasyon ile İstanbul’daki dört belediye yönetiminden isimlerin aynı gün Yeni Parti’ye katılması ve Merkezefendi Belediye Başkanı Şeniz Doğan’ın gözaltına alınması zamanlama ve olası siyasal etkileri bakımından ele alınmaktadır. Makale, bu gelişmelerin yeni siyasal oluşuma yönelen geçişleri önleme, diğer siyasal aktörler üzerinde caydırıcı etki yaratma ve yerel siyasal kapasitenin gelişimini sınırlama stratejisinin parçaları olup olamayacağını tartışmaktadır. Çözümleme doğrudan bir talimat veya yazılı planın varlığını ön koşul saymak yerine olayların zamanlaması, yinelenmesi, yönü ve olası ortak sonuçlarından hareket eden stratejik akıl yürütmeye dayanmaktadır. Bununla birlikte, hukuksal soruşturmaların gerekçeleri ile bu işlemlerin siyasal etkileri birbirinden ayrılmaktadır. Sonuç olarak çalışma yerel siyasal kapasitenin yeniden dağılımını ulusal iktidar savaşımının önemli bir boyutu olarak ele almakta ve siyasal gelişmelerin bu çerçevede sistemli biçimde izlenmesini önermektedir.

Anahtar Kelimeler: Siyasal iktidar savaşımı, yerel siyasal kapasite, siyasal geçişler, caydırma siyaseti, belediyeler, Yeni Parti, stratejik akıl yürütme.

 

Abstract

This article examines the strategic significance of local governments and mayoral party switching in Turkey’s struggle for political power. Its central argument is that mayors’ decisions to join a new political formation should not be understood solely as individual political preferences, since such transitions may affect the distribution of local organizational capacity, political representation, and the ability to prepare for future elections. Within this framework, the article considers the municipal operation in Bakırköy on 27 October 2026, the announcement on the same day that representatives of four municipal administrations in Istanbul would join the New Party, and the detention of Şeniz Doğan, Mayor of Merkezefendi. It explores whether these developments may form part of a strategy aimed at preventing political transfers to the new formation, deterring other political actors, and constraining the development of local political capacity. Rather than making direct documentary evidence of an explicit order or written plan a prerequisite, the analysis employs strategic inference based on the timing, recurrence, direction, and potential combined effects of events. At the same time, it distinguishes the legal grounds of investigations from their possible political consequences. The article concludes that the redistribution of local political capacity is an important dimension of the national struggle for power and recommends monitoring political developments systematically within this analytical framework.

Keywords: Struggle for political power, local political capacity, political party switching, deterrence politics, municipalities, New Party, strategic inference.

 

 

Giriş: Yerel Siyaset Üzerinden Ulusal İktidar Savaşımı

Türkiye’de siyasal iktidar savaşımı yalnızca seçim dönemlerinde partilerin oy oranları üzerinden yürütülen bir süreç değildir. Belediyeler, belediye meclisleri, siyasal örgütlenmeler ve kamuoyuna ulaşma olanakları da bu savaşımın önemli bileşenleridir. Bu nedenle yerel yönetimlerdeki siyasal değişimler yalnızca belediye başkanlarının parti tercihlerindeki değişiklikler olarak değil, ulusal iktidar savaşımının yerel siyasal kapasitesini etkileyen gelişmeler olarak da değerlendirilmelidir. Son dönemde CHP’den ayrılarak Özgür Özel’in liderliğindeki Yeni Parti’ye yönelen belediye başkanları ve yerel siyasetçiler bu açıdan yeni bir siyasal hareketlilik ortaya çıkarmıştır. İstanbul’da Bakırköy, Küçükçekmece ve Çatalca belediye başkanları ile Büyükçekmece Belediye Başkan Vekilinin Yeni Parti’ye katıldıklarını açıklamaları bu hareketliliğin somut örneklerinden biridir. Ancak aynı gün Bakırköy Belediyesine yönelik operasyon düzenlenmesi ve Denizli Merkezefendi Belediye Başkanı Şeniz Doğan’ın gözaltına alınması zamanlama ve olası siyasal etkiler bakımından ayrıca değerlendirilmesi gereken bir gelişmeler dizisi oluşturmuştur.

Bu olaylar tek başlarına ortak bir siyasal planın varlığını kanıtlamaz. Bununla birlikte, siyasal stratejilerin çoğu zaman açık talimatlarla değil, birbirini izleyen uygulamalar, benzer yönelimler ve ortaya çıkan etkiler üzerinden anlaşılabildiği de göz ardı edilmemelidir. Dolayısıyla temel sorun her olayın yalnızca kendi hukuksal çerçevesi içinde incelenmesiyle yetinmek değil, olayların bir arada değerlendirildiğinde nasıl bir siyasal örüntü ortaya çıkardığını araştırmaktır.

Bu makalenin temel savı şudur: Belediye başkanlarının ve yerel siyasetçilerin yeni bir siyasal oluşuma katılmaları yerel siyasal kapasitenin yeniden dağıtılmasına yol açabilecek bir süreçtir. Bu süreci sınırlayan veya siyasal aktörleri geçiş kararlarından caydıran uygulamalar ise ulusal iktidar savaşımının yeni stratejik araçları olarak işlev görebilir.

Bu çerçevede makale son gelişmelerin arkasında belediyelere yönelik hukuksal işlemleri de kapsayan ve siyasal geçişleri önlemeyi ve yeni oluşumun örgütsel kapasitesini sınırlamayı amaçlayan bir stratejinin bulunup bulunmadığını ele alacaktır. Amaç soruşturmaların hukuksal gerekçelerini peşin olarak reddetmek veya henüz kesinleşmemiş suçlamalar hakkında hüküm vermek değildir. Amaç, hukuksal işlemlerin zamanlamasını, hedeflerini ve olası siyasal sonuçlarını birlikte değerlendirerek kamuoyunun gelişen siyasal savaşımı daha iyi anlamasını sağlamaktır.

Temel Araştırma Sorusu

Türkiye’de belediye başkanlarının ve yerel siyasetçilerin Yeni Parti’ye geçişleri karşısında ortaya çıkan uygulamalar bireysel hukuksal süreçlerden bağımsız olarak değil, yerel siyasal kapasitenin yeniden dağıtılması ve yeni siyasal oluşumun gelişiminin sınırlandırılması bağlamında nasıl açıklanabilir?

Başlangıç Varsayımı

Makalenin başlangıç varsayımı, siyasal iktidar savaşımında yeni bir caydırma stratejisinin gelişmekte olabileceğidir. Bu strateji üç mekanizma üzerinden işleyebilir:

Önleme: Yeni siyasal oluşuma katılabilecek belediye başkanlarının ve yerel siyasetçilerin geçişlerini zorlaştırmak.

Caydırma: Hakkında soruşturma veya gözaltı işlemi uygulanan kişilerin durumunun benzer kararlar almayı düşünen diğer siyasal aktörler üzerinde de etkili olmasını sağlamak.

Kapasiteyi sınırlama: Yeni oluşumun belediyeler, meclis üyeleri, yerel örgütler ve seçmenlerle kurduğu ilişkiler üzerinden geliştirebileceği siyasal gücü daraltmak.

Bu üç mekanizma önceden kanıtlanmış bir planın unsurları olarak değil, gözlenen gelişmeleri açıklamak üzere ileri sürülen bir stratejik modelin bileşenleri olarak ele alınacaktır. Modelin gücü sonraki olayların bu beklentilerle ne ölçüde örtüştüğü ve gözlenen örüntünün farklı açıklamalara kıyasla ne kadar tutarlı olduğu üzerinden değerlendirilecektir.

Yeni Stratejinin İşleyişi: Önleme, Caydırma ve Siyasal Kapasiteyi Sınırlama

Siyasal iktidar savaşımında başarı yalnızca karşı tarafın seçimlerde aldığı oyları azaltmakla sağlanmaz. Rakibin örgütlenme, kadro oluşturma, yerel kaynakları harekete geçirme ve seçmenle sürekli ilişki kurma kapasitesini sınırlamak da iktidar savaşımının bir parçasıdır. Bu nedenle belediyeler, ulusal siyasal savaşımın yalnızca yerel birimleri değil, aynı zamanda örgütsel ve seçimsel kapasite üreten kurumlardır. Yeni Parti’ye yönelen belediye başkanlarının oluşturabileceği siyasal çekim bu bağlamda iktidar açısından yeni bir sorun alanı meydana getirebilir. Böyle bir oluşum, yalnızca mevcut muhalefet partilerinden ayrılan siyasetçileri bünyesine katmakla kalmayabilir ve yerel örgütlenmesini, seçmen bağlantılarını ve gelecekteki seçimlere hazırlanma kapasitesini de geliştirebilir. Dolayısıyla siyasal savaşımın konusu yalnızca bugün hangi partinin kaç belediyeye sahip olduğu değil, gelecekte hangi siyasal oluşumun ne ölçüde örgütsel güç biriktirebileceğidir. Bu noktada üç mekanizma birbirini tamamlayabilir.

Önleme: Siyasal Geçişlerin Maliyetini Yükseltmek

Bir siyasetçinin parti değiştirmesini önlemenin tek yolu doğrudan yasaklama değildir. Geçişin siyasal, örgütsel veya kişisel maliyetlerinin yükselmesi de caydırıcı olabilir. Soruşturmaya uğrama olasılığı, siyasal saygınlığın zarar görmesi, belediye yönetiminin işleyişinde belirsizlik oluşması veya gelecekte benzer işlemlerle karşılaşma endişesi karar verme sürecini etkileyebilir. Buradaki temel akıl yürütme şudur: Bir siyasal geçişin önlenmesi için bütün geçiş adaylarına doğrudan müdahale edilmesi gerekmez ve bazı örnekler diğer aktörlerin kararlarını etkilemeye yetebilir. Ancak bu mekanizmanın gerçekten işleyip işlemediğini anlayabilmek için yalnızca operasyonların varlığına değil, geçişlerin öncesinde ve sonrasında siyasal aktörlerin davranışlarında ortaya çıkan değişikliklere de bakmak gerekir.

Caydırma: Tekil İşlemlerden Daha Geniş Bir Etki Üretmek

Bir soruşturma veya gözaltı işleminin etkisi doğrudan muhataplarıyla sınırlı kalmayabilir. Benzer bir siyasal karar vermeyi düşünen diğer belediye başkanları ve yerel siyasetçiler de gelişmeleri izleyerek kendi davranışlarını yeniden değerlendirebilir. Bu durumda işlem hukuksal sürecin doğrudan muhatabı olmayan kişiler üzerinde de caydırıcı etki yaratabilir. Stratejik açıdan önemli olan her aktörün mutlaka tehdit edilmiş olması değil, gözlenen uygulamaların benzer durumdaki kişilerce nasıl yorumlandığıdır. Bu nedenle kamuoyunun dikkatini yalnızca gözaltına alınan kişilerin sayısına yöneltmek yeterli değildir. Asıl araştırılması gereken bu işlemlerin yerel siyasetçilerin parti değiştirme kararları ve yeni siyasal oluşuma katılma eğilimleri üzerinde nasıl bir etki yarattığıdır.

Siyasal Kapasiteyi Sınırlamak: Bugünkü Belediyelerden Gelecekteki Seçimlere

Belediyeler siyasal partilere yalnızca temsil olanağı sağlamaz. Aynı zamanda yerel örgütlenme, seçmenle ilişki kurma, siyasal kadrolar yetiştirme ve kamuoyunda görünür olma kapasitesi üretir. Bu nedenle belediye başkanlarının ve meclis üyelerinin bir siyasal oluşumdan diğerine geçmesi, ulusal iktidar savaşımının gelecekteki güç dengesini etkileyebilir. Yeni Parti’nin belediyeler üzerinden güç kazanması zaman içinde yerel örgütlenmesini genişletmesine ve ulusal ölçekte daha etkili bir siyasal aktör durumuna gelmesine katkıda bulunabilir. Buna karşılık geçişlerin yavaşlaması, yerel kadroların hareket alanının daralması veya belediye yönetimlerinin siyasal belirsizlik içinde kalması

 bu kapasitenin gelişimini sınırlayabilir. Dolayısıyla değerlendirmemiz gereken konu yalnızca belediye başkanlarının hangi partiye katıldığı değildir. Yerel siyasal kapasitenin hangi yönde hareket ettiği, hangi aktörlerin bu kapasiteyi biriktirdiği ve hangi aktörlerin bundan yoksun kaldığıdır.

27 Ekim Gelişmeleri: Zamanlama ve Siyasal Etki

27 Ekim 2026’da İstanbul’da dört belediye yönetiminden ismin Yeni Parti’ye katılımı açıklandı: Bakırköy Belediye Başkanı Ayşegül Ovalıoğlu, Küçükçekmece Belediye Başkanı Kemal Çebi, Çatalca Belediye Başkanı Erhan Güzel ve Büyükçekmece Belediye Başkan Vekili Hakan Çebi. Katılım açıklamasının Bakırköy Belediyesine sabah saatlerinde düzenlenen operasyon nedeniyle planlanandan daha geç yapıldığı bildirildi.  Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturması 2024–2026 dönemindeki ihale ve ruhsat işlemlerine ilişkin savları kapsıyordu. Savcılık 68 kişi hakkında gözaltı kararı verdi. Haberlerde belediye yöneticileri, meclis üyeleri ve şirket temsilcilerinin de soruşturma kapsamında bulunduğu belirtildi. Dolayısıyla ortada yalnızca siyasal zamanlamayla ilgili bir sav değil, hukuksal gerekçeleri açıklanmış bir soruşturma da vardır. Bu iki olgunun birlikte değerlendirilmesi gerekir.  Aynı gün Denizli Merkezefendi Belediye Başkanı Şeniz Doğan’ın da gözaltına alınması değerlendirmeyi tek bir belediyeyle sınırlı olmaktan çıkarmaktadır. Doğan, önceki ay CHP’den ayrılarak Yeni Parti’ye katılmıştı. Bununla birlikte, Merkezefendi Belediyesine yönelik daha önceki soruşturmanın Mayıs 2026’da başladığı bildirildiğinden bu olayın siyasal geçişi nedeniyle gerçekleştirildiği sonucuna yalnızca zaman sıralamasından hareketle varılamaz. Bununla beraber, stratejik çözümlemenin temel sorusu da tam burada ortaya çıkmaktadır: Hukuksal soruşturmalar, farklı belediyelerde ve siyasal geçişlerle örtüşen zamanlarda yürütüldüğünde yalnızca ilgili kişilerle sınırlı kalmayan bir siyasal etki yaratıyor olabilir mi? Bu soruya yanıt verirken tek tek işlemlerin arkasında açık bir talimat aramak zorunlu değildir. Zamanlama, yinelenen uygulamalar, hedef alınan siyasal alan ve ortaya çıkan etkiler birlikte değerlendirilerek bir strateji akıl yürütme yapılabilir. Önemli olan, bu göstergelerin birbirinden bağımsız olaylardan mı kaynaklandığını, yoksa aynı siyasal yönelimin parçaları olarak mı anlam kazandığını araştırmaktır.

Kamuoyunun Görmesi Gereken Asıl Sorun

Bu gelişmelerin siyasal önemini anlamak için üç soruyu birbirinden ayırmak gerekir:

Hukuksal soru: Soruşturmalar hangi somut savlara dayanıyor ve işlemler hukuka uygun biçimde yürütülüyor mu?

Siyasal soru: Bu işlemler muhatapları dışında diğer belediye başkanları ve yerel siyasetçiler üzerinde nasıl bir etki yaratıyor?

Stratejik soru: Farklı olaylar bir arada değerlendirildiğinde yeni bir siyasal oluşumun yerel örgütlenmesini ve güç biriktirme kapasitesini sınırlayan ortak bir yönelim ortaya çıkıyor mu?

Bu sorular birbirinin yerine geçmez. Bir soruşturmanın hukuksal dayanağının bulunması onun siyasal etkilerinin incelenmesini gereksiz kılmaz. Tersine, bir işlemin siyasal sonuç doğurması da o işlemin hukuka aykırı olduğunu veya siyasal amaçla başlatıldığını tek başına kanıtlamaz. Ancak benzer uygulamalar tekrarlandığında ve bunlar belirli bir siyasal kapasitenin gelişimini sınırlayan sonuçlar doğurduğunda ortak bir strateji bulunduğu varsayımı ciddi biçimde incelenmelidir.

Ara değerlendirme

Türkiye’de siyasal iktidar savaşımının yeni bir aşamasına giriliyor olabilir. Bu aşamada savaşım yalnızca seçmen desteğini kazanmakla değil, siyasal aktörlerin hareket alanını ve yerel örgütlenme kapasitesini belirlemekle de ilgili görünmektedir. Bu makalenin temel savı 27 Ekim’deki operasyonların tek başına bir siyasal stratejiyi kanıtladığı değildir. Sav bu olayların Yeni Parti’ye yönelen yerel siyasal geçişlerle birlikte değerlendirilmesinin geçişleri önleme ve caydırma stratejisi olasılığını gündeme getirdiğidir. Bu olasılık yeni gelişmeler ışığında izlenmeli ve değerlendirilmelidir. Bir sonraki bölümde bu yaklaşımın ulusal iktidar savaşımı açısından anlamını ele alalım: Yerel siyasal kapasite neden önemlidir ve bu kapasitenin yeniden dağıtılması 2028’e uzanan siyasal savaşımı nasıl etkileyebilir?

Yerel Siyasal Kapasite ve Ulusal İktidar Savaşımı

Belediyelerin siyasal önemini yalnızca yönettikleri bütçeler, hizmetler veya seçilmiş yöneticilerin sayısıyla açıklamak yetersizdir. Belediyeler, siyasal partilerin toplumla sürekli ilişki kurabildiği, yerel kadrolar yetiştirebildiği ve siyasal vaatlerini uygulama olanağı bulabildiği kurumlardır. Bu nedenle yerel yönetimlerde oluşan güç dengeleri, ulusal iktidar savaşımının örgütsel altyapısını da etkiler. Bir belediye başkanının parti değiştirmesi, ilk bakışta bireysel bir siyasal tercih gibi görünebilir. Ancak bu değişim, belediye meclisi üyelerinin, yerel örgütlerin ve seçmen çevrelerinin de yeni siyasal oluşuma yönelmesini sağlıyorsa etkisi bireysel sınırları aşar. Benzer biçimde, bir belediye başkanının görev yapma kapasitesinin azalması veya belediye yönetiminin siyasal belirsizlik içinde kalması, yalnızca ilgili kişiyi değil, onun temsil ettiği siyasal örgütlenmeyi de etkileyebilir. Burada yerel siyasal kapasite kavramını kullanabiliriz. Bu kavram, bir siyasal oluşumun yerel düzeyde seçmenle ilişki kurma, örgütlenme, kadro yetiştirme, temsil üretme ve gelecekteki seçimlere hazırlanma gücünü ifade eder. Bu açıdan Yeni Parti’ye belediye başkanlarının katılması yeni oluşumun yalnızca siyasal görünürlüğünü değil, gelecekteki örgütsel gelişme olanaklarını da artırabilir. Buna karşılık bu geçişlerin yavaşlaması veya yerel yönetimlerin işleyişinin kesintiye uğraması yeni oluşumun güç biriktirmesini zorlaştırabilir. Dolayısıyla ulusal iktidar savaşımı bakımından temel soru şudur: Siyasal aktörler yalnızca bugünkü seçim sonuçlarını mı değiştirmeye çalışmaktadır, yoksa gelecekteki iktidar yarışında kimin ne ölçüde örgütsel ve siyasal güç biriktirebileceğini de mi belirlemeye çalışmaktadır? Bu sorunun yanıtı, tek tek belediye geçişlerinden daha geniş bir çerçeve gerektirir. Siyasal hareketliliğin yönü, yerel örgütlenmenin gelişimi, belediye yönetimlerinin karşılaştığı işlemler ve bunların diğer siyasal aktörler üzerindeki etkileri birlikte değerlendirilmelidir.

Stratejinin Sınanması: Hangi Gelişmeleri İzlemeliyiz?

Bir strateji çözümlemesinin değeri yalnızca geçmiş olayları açıklamasından değil, gelecekte hangi gelişmelerin beklenebileceğini ortaya koymasından da kaynaklanır. Bu nedenle burada ileri sürdüğümüz yaklaşımı sonraki siyasal gelişmeleri izlemek için kullanılabilecek bir çerçeveye dönüştürmeliyiz. Önümüzdeki dönemde dört gösterge özellikle önem taşıyacaktır: Birincisi, parti geçişlerinin ilerleme biçimidir. Yeni Parti’ye katılması beklenen belediye başkanlarının ve meclis üyelerinin sayısı artıyor mu, azalıyor mu? Geçiş kararlarını açıklayanlar ile kararından vazgeçenler arasında belirgin bir farklılık ortaya çıkıyor mu? İkincisi, hukuksal işlemlerin dağılımıdır. Soruşturmalar farklı partilere mensup belediyelerde benzer biçimde mi yürütülüyor, yoksa belirli siyasal aktörler veya belirli geçiş süreçleri etrafında yoğunlaşan bir örüntü mü görülüyor? Burada yalnızca operasyon sayısını değil, soruşturmaların başlangıç tarihlerini, dayandıkları savları ve işlem biçimlerini de karşılaştırmak gerekir. Üçüncüsü, caydırıcı etkinin ortaya çıkıp çıkmadığıdır. Belediye başkanları ve meclis üyeleri, parti değiştirme kararlarını ertelemeye veya değiştirmeye başlıyor mu? Siyasal aktörlerin açıklamalarında örgütsel davranışlarında veya kamuoyuna yansıyan kararlarında bu yönde belirtiler görülüyor mu? Dördüncüsü, siyasal kapasitenin yeniden dağılımıdır. Yeni Parti yerel örgütlenmesini genişletebiliyor mu? Belediye meclislerindeki temsil dengeleri, yerel kadro hareketliliği ve seçmenle ilişki kurma olanakları nasıl değişiyor? Bu göstergeler, ileri sürdüğümüz stratejik yaklaşımın hangi ölçüde açıklayıcı olduğunu değerlendirmemizi sağlayacaktır.

Sonuç: Siyasal Savaşımın Görünmeyen Boyutu

Türkiye’de siyasal iktidar savaşımını yalnızca seçim sonuçları, parti açıklamaları ve kamuoyu araştırmaları üzerinden değerlendirmek, siyasal gücün nasıl oluşturulduğunu ve sınırlandırıldığını anlamak için yeterli değildir. Yerel yönetimler, siyasal örgütlenmeler ve siyasetçilerin parti değiştirme kararları da bu savaşımın önemli parçalarıdır. 27 Ekim 2026’da Bakırköy Belediyesine yönelik operasyon ile aynı gün İstanbul’daki dört belediye yönetiminden ismin Yeni Parti’ye katılması zamanlama bakımından dikkat çekici bir birliktelik oluşturmuştur. Merkezefendi Belediye Başkanı Şeniz Doğan’ın gözaltına alınması da daha önce Yeni Parti’ye katılmış bir belediye başkanının karşılaştığı ayrı bir gelişmedir. Bu olayların hukuksal gerekçeleri kendi koşulları içinde incelenmelidir. Bununla birlikte, siyasal etkilerinin birbirinden bağımsız olduğu da peşin olarak kabul edilmemelidir. Bu nedenle Yeni Parti’ye geçişleri önlemeye, yerel siyasal kapasitenin büyümesini sınırlandırmaya ve diğer siyasal aktörler üzerinde caydırıcı etki yaratmaya yönelik bir stratejinin gelişmekte olduğu üzerinde durulması gereken temel açıklama çerçevesidir. Bu çerçeve, doğrudan bir talimat belgesinin bulunmasına bağlı değildir. Olayların yönü, yinelenmesi, zamanlaması ve ortak etkileri üzerinden sınanabilir. Kamuoyu açısından asıl sorun tek tek olayların yarattığı gündem yoğunluğunun ötesine geçebilmektir. Siyasal iktidar savaşımında hangi aktörlerin güç kazandığını, hangilerinin hareket alanının daraldığını ve bu değişimlerin gelecekteki seçim savaşımını nasıl etkileyebileceğini görmek gerekir. Çünkü siyasal güç yalnızca sandıkta kazanılmaz. Sandığa gidilene kadar örgütlenme, kadro oluşturma, temsil üretme ve seçmenle ilişki kurma olanaklarının nasıl dağıldığı da seçimlerin siyasal zeminini belirler.

 

Kaynakça

 

Anadolu Ajansı. (2026, 27 Ekim). Bakırköy Belediyesine yönelik soruşturmada 68 şüpheliye gözaltı kararı. https://www.aa.com.tr/tr/gundem/bakirkoy-belediyesine-yonelik-sorusturmada-68-supheliye-gozalti-karari/4101880

Demir, S. (2026, 27 Ekim). Küçükçekmece, Bakırköy ve Çatalca belediye başkanları Yeni Parti’ye katıldı. Demirören Haber Ajansı. https://www.dha.com.tr/yerel-haberler/istanbul/bakirkoy/kucukcekmece-bakirkoy-ve-catalca-belediye-bask-2970629

Euronews Türkçe. (2026, 27 Ekim). Bakırköy Belediyesi’ne operasyon: 68 kişi hakkında gözaltı kararı. https://tr.euronews.com/2026/10/27/bakirkoy-belediyesine-operasyon-68-kisi-hakkinda-gozalti-karari

Medyascope. (2026, 27 Ekim). YENİ Partili Denizli Merkezefendi Belediye Başkanı Şeniz Doğan gözaltına alındı. https://medyascope.tv/2026/10/27/merkezefendi-belediye-baskani-seniz-dogan-gozaltina-alindi/

Serbestiyet. (2026, 27 Ekim). Yeni Parti’ye katılacakları gün Bakırköy Belediyesi’ne operasyon: 68 kişi hakkında gözaltı kararı. https://serbestiyet.com/haberler/yeni-partiye-katilacaklari-gun-bakirkoy-belediyesine-operasyon-68-kisi-hakkinda-gozalti-karari-252293/